Í hvert sinn sem ég þarf að gera eitthvað er einhver annar sem þarf að gera það fyrir mig. Einhver sem þarf að stíga út úr sinni daglegu rútínu svo að ég fái tækifæri á sem eðlilegustu lífi. Árið sem er að líða hefur verið með ólíkindum fyrir mig. Fyrir aðeins ári síðan fékk ég flugmiða til Parísar í jólagjöf sem foreldrar mínir keyptu fyrir vildapunkta. Ég var með reikning í "höndunum" upp á tæpa milljón og var á leiðinni til Lyon í Frakklandi að hitta læknana sem ég hafði fylgst með í svo mörg ár. Loksins var komið að því að fá úr því skorið hvort hægt yrði að græða á mig nýja handleggi. Með Visakortið að vopni og rúmlegan yfirdrátt gat ég fengið mitt langþráða svar. Ég hafði verið að veltast um í kerfinu í tæp fjögur ár til þess eins að vera hafnað. Endalaus bið og útskýringar á því hvernig mitt tilfelli væri frábruggðið öðrum og því fordæmalaust.Það að vera fordæmalaust tilfelli passar illa inn í kerfi af einhverri sort.
Úti í Lyonborg mætti ég ásamt Helga vini mínum í janúar lok. Þar var ég lagður inn á sjúkrahús sem var ákaflega frábruggðið því sem ég var vanur. Ég ætlaði ekki að trúa mínum eigin augum þegar mér var vísað inná herbergið mitt en ég hafði verið í þeirri trú að ég væri að ganga í gegnum einhverja vörugeymslu. Þarna innan um flagnandi málningu og sigin loft dvaldi ég í viku og frá morgni til kvölds, alla dagana, transportaði ég um svæðið í nýjar rannsóknir. Alla daga vaknaði ég við það að Helgi vinur minn var mættur og tilbúinn að fara með vini sínum út í daginn. Tilbúinn að takast á við hvaða skítaverk sem dagurinn kynni að færa honum. Þá var þessi kaffiþyrsti vinur minn búinn að rölta í frosti og kulda frá sérkennilegu spítalahótelinu í 20. mínútna fjarlægð og kaupa kaffi fyrir okkur í spítalasjoppunni í hinum enda svæðisins. Þetta var rútína sem lærðist eftir fyrsta daginn á sjúkrahúsinu þegar ég bauð Helga að borða súpuna sem mér var færð. Þegar hann var búinn að slurka henni í sig í smá stund leit hann á mig vandræðanlegum augum og sagði " ég held þetta sé kaffi". Einhverra hluta vegna bera þeir kaffið fram í súpuskálum þarna nema það sé "Take away".
